ÇİZİM DÜNYASINDA
JIMI HENDRIX
Hazırlayan: eankara



Müzik alanında olan ya da olmayan çeşitli kişilerin onunla ilgili açıklamalarında, konusu ‘’ gitarist ‘’ olan ödül organizasyonlarında, her zaman adını zirvede rastladığımız sanatçı, Jimi Hendrix konumuz. Yukarıdaki resimde, Rolling Stone dergisi tarafından, tüm zamanların en iyi 100 gitaristi seçiminde, Hendrix 1. sırada görülüyor. Tıpkı önceki yazımın konusu olan Robert Johnson gibi, erken yaşta kaybettiğimiz büyük yeteneğe, yine çizgi roman sanatı penceresinden bakacağız.






Ama, önce kısaca müzik yaşamını gözden geçirelim.Radyo ve plaklar aracılığıyla blues ve rock’n’roll‘a ilgi duyan Hendrix, ilk gitarını 12 yaşında edindi. Muhtemelen iki elini de kullanabilen biri olarak doğmuş olsa da, her zaman sol elini tercih etti. Babası sağ elini kullanması konusunda ısrarcıydı, bu yüzden Jimi gitarı aynı tel düzenlemesiyle iki şekilde de çalmayı öğrendi . Sol elle çalıyordu, ama babası içeri girdiğinde şarkının ortasında gitarı hemen çevirip diğer eliyle çalmaya devam ettiği söylenir. Ancak, daha sonra müzik dünyası onun dişleriyle de ( hatta diliyle ) gitar çaldığına şahit olacaktı !!


16 yaşında yerel gruplarla çalmaya başladı. 1962’de profesyonel oldu ve Wilson Pickett, The Isley Brothers ve Ike ve Tina Turner gibi siyah müziğin önde gelen isimleriyle çalıştı. 1965’te Hendrix, New York’a taşındı ve burada barlarda ve kulüplerde çalarak sonunda kendi grubu olan Jimmy James and the Blue Flames‘i kurdu. Eylül 1966’da İngiltere’ye geldi ve birkaç gün içinde Londra müzik sahnesiyle tanıştı. Beatles ve Rolling Stones gibi birçok önde gelen pop müzisyeni onun temel enerjisinden ve yoğunluğundan etkilenmişti.

Basçı Noel Redding ve davulcu Mitch Mitchell ile oluşturduğu grubun adı The Jimi Hendrix Experience idi. İlk single’ları ‘’ Hey Joe ‘’ ve ‘’ Purple Haze ‘’ oldu.

İlk albümleri ise ‘’ Are You Experienced ? ‘’ idi. Kayıtlar, o zamana kadar rastlanılmamış tremolo-kol perde değişimleri, yankılar ve çeşitli efektlerle doluydu. Duyulan garip sesler, ürkütücü baladlar dinleyenleri şaşırtmıştı. ‘’ Foxy Lady ‘’, ‘’ Love or Confusion ‘’ ya da gerginlik yaratan ‘’ Manic Depression ‘’, nispeten yavaş ritmli ‘’ Red House ‘’ artık müzikseverlerin beğenisini kazanmıştı.


İkinci albüm olan ‘’ Axis: Bold As Love’’ da (1967), Hendrix’in sesini daha da genişlettiği duyulur. Hendrix’in sahne performansları, görsel olarak da ilgi çekiyordu. Aynı yıl, 1967’de sahnede gitarını, çakmak gazına batırdığı, parçaladığı ve ateşe verdiği izlendi ! ( Yıllar sonra bu gitar, açık artırmayla satıldı. ) Hendrix İngiltere’de büyük bir yıldızdı, ancak Amerika’da hala nispeten bilinmiyordu.

Yanan enstrümanın üzerine eğilmiş bir fotoğrafı Rolling Stone dergisinin kapağında kullanıldı ve olay Rock ‘n’ Roll tarihine geçti. onu bir efsaneye dönüştürmeye yardımcı olmuştu. Ağustos 1967’de Monterey Pop Festivali’nde çaldı.


25 Ekim 1968’de yayınlanan Electric Ladyland adlı kendi prodüksiyonlu çift LP, bir sonraki ay ABD listelerinde bir numaraya ulaştı. ‘’ Guitar Player ‘’ dergisinin Aralık 1968 sayısı için yaptığı röportajda söyledikleri, kendisi ve müziği hakkında önemli ipuçları içeriyor. Bu röportajdan önemli bölümlere bakalım;
‘’ Şarkılarımın hepsi anlık olarak ortaya çıkıyor. Kayıtlarda, sadece gitar parçalarını kaydediyoruz ve sonra yankı yapıyoruz. Sahte elektronik şeyler eklemiyoruz. Başkalarının kullanacağı şeyi kullanıyoruz, ancak bunu hayal gücü ve sağduyuyla kullanıyoruz. Konserlerde ‘Teşekkür ederim’ demediğimde veya seyirciye sırtımı döndüğümde, bu onlara karşı olmam demek değil. Bunu sadece belli bir şeyi ortaya çıkarmak için yapıyorum. Gitarın akortsuz olması veya başka bir şey yüzünden gergin olabilirim.’’

“Her şeyin benim içimden geçmesi gerekiyor ve duygularımı ortaya çıktıkları anda göstermem gerekiyor. Müziğimizi en iyi şekilde iletmemiz bizim için önemlidir. Bu, şarkılardan önce akort yapmak gibi bunu doğal bir şekilde yapmamız gerektiği anlamına gelir. Bazen, yeni bir şarkım varsa veya arkadaşlar tatile gitmek isterse veya buna benzer bir şey olursa, belki kendi başıma stüdyoya giderim ve davul, gitar, bas ve vokal hakkında kabataslak bir fikirle bir asetat yaptırırım. Bir grup gördüğümde, duygu ararım, ama zıplama türünden bir duygu değil. Sonra birliktelik ararım – müzisyenler arasındak iletişim. Özgünlük dördüncü veya beşinci sırada gelir. Hayal kırıklıklarını gidermek için şarkılar yazıyorum. ‘’

Hendrix, Ağustos 1969’da , bas gitarda Noel Redding’in yerini alan Billy Cox’un da dahil olmasıyla , genişletilmiş bir kadroyla Woodstock Festivali‘nde çaldı. Doğaçlamalarla dolu sunduğu performans muhteşemdi. Band of Gypsys ( 1970 ) canlı olarak kaydedilen ilk konserlerini içerir.

Ağustos 1970’te İngiltere’deki Isle of Wight Festivali‘nde çaldıktan birkaç hafta sonra, Londra, Notting Hill’de uyuşturucu ve alkol karışımından öldü. Ölümü trajik olmuş, kendi kusmuğunda boğulmuştu. Hendrix öldükten sonra, hem tamamlanmış hem de tamamlanmamış stüdyo parçaları içeren bir dizi kayıt yayınlanmıştır. ( Son olarak Rock efsanesi Jimi Hendrix’in daha önce hiç duyulmamış dört demosunun, 50 yılı aşkın bir süre sonra ortaya çıktığı dünya medyasında yer aldı. )

Ölümünden hemen önce, kendisinin büyük bir hayranı olan Miles Davis ile ortak bir albüm planladığı söylenir. Keşke izleyebilseydik !

Jimi Hendrix hakkında yazılacak ya da söylenecek çok şey var şüphesiz. Örneğin Beatles grubundan Paul McCartney, Stephen Colbert İle yaptığı röportajda şunları söyledi ;
‘’ Jimi Hendrix’in o ilk günlerinde çalmasına tanıklık etmeyi bir ayrıcalık olarak görüyorum. Bu benim için hala parlak bir anı çünkü zaten ona çok hayrandım, çok yetenekliydi. ‘’ diyor.

Rolling Stones grubunun solisti Mick Jagger’da, 1995 yılında Rolling Stone dergisi ile yaptığı röportajda, Jimi Hendrix ile ilgili övgü dolu sözler söylemiş ;
‘’ Jimi Hendrix’i en başından beri sevdim. Onu gördüğüm anda, harika olduğunu düşündüm. Anında ikna oldum. Bay Jimi Hendrix gördüğüm en iyi şey. Heyecan verici, seksi ve ilginçti. Çok iyi bir sesi yoktu ama gitarıyla bunu telafi ediyordu.

Onu ilk kez Londra’daki Revolution Club’da gördüm. Kulüpteki altı kişiden biriydim ve Jimi çalıyordu, inanamadım. Çılgıncaydı – çok iyiydi ve arkasındaki bir İngiliz grubunun tüm fikri, bir blues sanatçısı ile İngiliz dokunuşlu bir rock sanatçısının tuhaf bir karışımıydı.”
“Onunla oldukça samimiydim. Gerçekten çok tatlı bir adamdı. Biraz kafası karışıktı. Hep aynı eski hikaye: Jimi Hendrix her yerde tüm bu gruplarla çaldı. Uzun yıllar boyunca arka planda gitar çalıyordu. Ve aniden istediğini elde etti, sonra her gece ‘Purple Haze’i çalmak zorunda kaldı. ”

Hendrix Çizgi Roman Sayfalarında



Yukarıda çizerlerimizden Nuri Kurtcebe’nin 1995 yılında Leman dergisinin 169 – 181 sayıları arasında yer alan Jimi Hendrix konulu ‘’ Kara İlah ‘’ isimli biyografik öyküsünden bir bölüm görülüyor.

Yukarıdaki çizim ise, çizerimiz Aptülika’ya ( Abdülkadir Elçioğlu ) ait.
Onunla ilgili yabancı sanatçıların çizgi roman yayınlarına ait olarak yapılan yorumlardan ( beğenenler ya da beğenmeyenler dahil ) ilgi çeken bölümleri aşağıda aktardım. Yazıda yer alan çizgi romanları okumak isteyenler bulunabilir, sürprizler bozulmasın düşüncesiyle, her zaman yaptığım gibi konu içeriklerini mümkün oldukça yazının dışında tuttum. Bu yorumların tamamına, daha önceki yazılarımda olduğu gibi, ‘’ Yararlanılan Kaynaklar ‘’ başlığı altındaki linkler kanalıyla ulaşılabilir.
Electric Requiem




Yazar : Mattia Colombara
Mattia Colombara 1974 doğumlu İtalyan senarist. Jimi Hendrix, Electric Requiem, sanatçının Fransa’da yayınlanan ilk çizgi roman albümü.Colombara, şarap üretimiyle de uğraşıyor.


Çizer : Gianluca Maconi
Gianluca Maconi 1977 yılında Pordenone’de doğdu. 1996 yılında bu şehrin Devlet Sanat Enstitüsü’nden mezun oldu ve daha sonra 2003 yılında heykel bölümünden mezun olduğu Venedik Güzel Sanatlar Akademisi’ne gitti. Torino Comics 2004’te en iyi illüstratör olarak ‘’ Pietro Miccia ‘’ ödülünü aldı. Heykel, dekorasyon, animasyon ve illüstrasyon dahil olmak üzere çeşitli sanat disiplinlerinde faaliyet göstermektedir.

Matt Parker’ın Yorumu
Electric Requiem, gitaristin hayatındaki önemli olaylar arasında sadık bir çizgi çiziyor: Zorlu çocukluğundan gitarla ilk karşılaşmasına ve Woodstock ve Monterey Pop gibi önemli müzikal başarılarına kadar. Ayrıca Hendrix’in hayatı boyunca, hatta başarısının zirvesindeyken bile karşı karşıya kaldığı kalıcı ırkçılığı incelemeye çalışıyor. Bir ön izleme gördük ve size bunun tipik bir biyografinin kapsamının ötesine geçtiğini, Hendrix’in şarkı sözlerinin şiirini ve olağanüstü gitar yeteneğini incelemeye ve görsel olarak gönderme yapmaya çalıştığını söyleyebiliriz.
( Matt Parker ve diğer yorumcuların özgeçmişleri, yazının sonundaki ‘’ Notlar ‘’ bölümünde bulunuyor. )

David Canham’ın Yorumu
Ortak yazar ve tek sanatçı olan Gianluca Maconi, nispeten indie ve Avrupa çizgi romanlarına özgü bir karikatürist stili kullanıyor. Hala tanınabilen ünlü kişilerin biraz abartılı versiyonlarını çiziyor. Ayrıca ayrıntılara karşı keskin bir gözü var – örneğin, Hendrix’in gitarı sol elle çaldığı gerçeği. Bu karikatür benzeri stil normalde benim tarzım olmasa da, Marconi iyi bir karikatürist ve Hendrix: Electric Requiem’deki çizim kesinlikle yazıdan daha iyi.
Ayrıca, yazarlar Hendrix’in şöhrete yükselişine paralel giden metaforik bir benzetme kullanıyorlar. Bu fantezide Hendrix, ruhunu veya müziğin kendisini, ayrıca şöhreti sembolize eden, güzel bir mücevheri almak için bir ejderhayla savaşan Prens Valiant’tır.

Joe Anthony Myrick’in Yorumu
Jimi Hendrix: Electric Requiem’in sunumu ve icrası büyük övgüyü hak ediyor ve hikaye, uzun zamandır hayran olan kişileri memnun ederken şarkıcıyı yeni kitlelere kusursuz bir şekilde tanıtıyor. Jimi Hendrix’in hayatını okumaya hevesli acemi öğrenciler görsel bir tarih dersi almaktan fazlasıyla mutlu olacakken, bu tarihe zaten aşina olanlar aynı tarihin yaratıcı bir sanat eseriyle tam olarak gerçekleştiğini görünce büyülenecekler. Aynı şekilde, Requiem , ırkçılık ve polis vahşeti gibi zor konular hakkında 1969’da olduğu kadar şimdi de alakalı hissettiren modern alegoriler ve yorumlar anlatmak için geçmişe ait hikayeleri kullanıyor. Kısacası, Requiem, konunun hayatının önemli noktalarını karıştırmaktan ziyade tutarlı bir hikaye anlatmayı unutmayan herhangi bir ortamdaki nadir biyografik filmlerden biri .
Kiss The Sky




Yazar : J.M. Dupont
Rock ve sinema basınında eski bir gazeteci olan Jean-Michel Dupont , sıra dışı bir western macerası da yazdı . J.M. Goum takma adı altında , fantastik gerilim kitabı da yazdı .
Çizer : Mezzo ( * )
Çeşitli fanzin ve dergilerde illüstrasyonları yayınlanan sanatçı, reklam sektöründe de çalışıyor. Mezzo, 1988’de Michel Pirus ile işbirliğine başladı ve ağırlıklı olarak çizgi romanlara odaklandı. Aynı zamanda grafik tasarım ve illüstrasyon alanında çalışmalarını sürdürdü. Sineklerin Kralı adlı eseri 2005’te ilk cildi yayımlandı ve eleştirmenlerden olumlu eleştiriler aldı.


Bir rock çizgi romanını ödüllendirmeyi amaçlayan, Hervé Desinge ve Philippe Manoeuvre’un orijinal fikrine dayanarak başlatılan 2023 Altın Elvis Ödülü, JM Dupont, Mezzo (Glénat) tarafından yazılan bu çizgi romana verildi. Sanatçılar 50. Angoulême Uluslararası Çizgi Roman Festivali’nde 1000 euroluk çeki aldılar.

Patrick Foulhoux’un Yorumu
Hendrix’in hayatı senarist Jean Michel Dupont ve tasarımcı Mezzo tarafından çizgi romana uyarlandı . Bu ilk biyografik cilt, Voodoo Şili’nin doğumundan tanınmasına kadar olan kısa varlığının ilk bölümünün izini sürüyor . İkinci cilt şöhret dönemini kapsayacak. Robert Johnson’ın hayatının izini süren Boşuna Aşk’ın ardından JM Dupont ve Mezzo , Hendrix’i tartışmak için bir araya geliyor.
Jimi Hendrix’in 25 cm vinil formatında siyah beyaz kitapta anlatılan hayatı , blues’un tüm kodlarını karşılıyor. İkinci ciltte gelecek olan aile hikayeleri, yoksulluk, ortalıkta uyumak, alkol, henüz çok fazla uyuşturucu yok, kısacası her şey ırk ayrımcılığının arka planında mevcut.
JM Dupont ve Mezzo, Hendrix’in dönüştüğü rock yıldızından çok, kişiliğine odaklanan harika bir biyografik iş çıkarmışlar . Geri kalanını çabuk okuyalım.

Rachel’in Yorumu
Kiss the Sky, Hendrix’in süperstarlığa yükselmeden önceki ilk günlerinin hikayesini resimleme ve anlatma konusunda mükemmel bir iş çıkarıyor. Herhangi bir biyografi yazmanın, özellikle de çizgi roman biçiminde yazmanın zor olabileceğini düşünsem de bu, hayatının akıcı bir zaman çizelgesini takip etmek için elinden geleni yapmış. Bu ilk bölümde çok şey var ve çok fazla bilgiyi sindirmek bunaltıcı olsa da çizgi roman tarzı format, daha geniş bir kitlenin derinlemesine incelemesi için daha erişilebilir hale getiriyor. Kitabın her şeyi tek bir büyük cilde sıkıştırmak yerine iki bölüme ayrılacak olmasını gerçekten takdir ettim. Hendrix’in müzikle ilişkisinin çocukluğundan itibaren nasıl geliştiğini ve kendi sesini geliştirmek için nasıl çalıştığını görmek ilginçti (çoğu o zamanki müziğin akışına aykırıydı).Çizgi romanı yazımından çizimlerine kadar lirik buldum ve nefes kesiciydi. Bu biyografiye ne kadar özen gösterildiğini ve yazarın ve çizerin her sayfaya ne kadar tutkuyla koyduğunu görebiliyorum. Her sayfa çok ayrıntılı olduğu için tekrar okunabilir ve her okuma deneyiminde kesinlikle yeni bir şey yakalayabilirsiniz. Kiss The Sky’ı okumaktan çok şey öğrendim ve efsanevi bir sanatçı olarak Hendrix’in müzikalitesine ve etkisine daha da büyük bir saygı duydum!

Francine Vanhee’nin Yorumu
Kiss The Sky, iki sanatçının 2014 yılında yayınladıkları bir önceki albümleri, Robert Johnson’u ele aldıkları Love In Vain’in devamı olacak bir diptiğin ikinci kısmı sayılabilir. İkilinin tablo seçimi, Jimi Hendrix’in siyah beyazdan renkliye geçerek grafiksel olarak gölgeden ışığa geçişini akıllıca vurguluyor. İlk siyah beyaz bölüm, sefil ve mutsuz çocukluğuna, başlangıcındaki mücadelelere, tüm bunların, Londra’ya uçup kutsanmayı deneyimlemek ve tanıdığımız efsanevi gitar kahramanı haline gelinceye kadar yaratacağı travmalara ayrılmış.
İki sanatçı, daha çnce Robert Johnson’u ele alan, Love in Vain albümünü yapmışlardı. Robert Johnson, Jimi Hendrix ile aynı yaşta öldü ve onun gibi çalışkandı. Her iki albümde bir çok açıdan süreklilik var. Konuda süreklilik, grafiksel yapıda süreklilik, bir şarkıya gönderme yapan isim seçiminde süreklilik, hem modelin gelişiminde hem de anlatım sürecindeki süreklilik. Verilen ipuçlarına rağmen albümün sonunda daha fazlasını ister halde kalıyoruz. Gizemli anlatıcının kim olduğunu öğrenmek için ikinci bölümü beklememiz gerekecek. Gerilim…
Vodoo Child ( 1995 )




Yazar : Martin I. Green
Yazar, şair ve yayıncıydı. Collected Poems (1964) adlı kitabını yayımlamak itibarını oluşturmasına yardımcı oldu. Paris’te bir şair hayatı yaşama girişiminden sonra Green, o zamanlar edebi avangardın evi olan Londra’daki David Archer’ın kitapçısında çalıştı. Green, kendi sekiz kitabının yanı sıra dört oyun yayınladı ve The Other Jerome K. Jerome (1984) ve Myles Away from Dublin (1985) gibi çok sayıda başka yayına katkıda bulundu. Green, 4 Şubat 2015’te 82 yaşında Cornwall, St Austell’de öldü.


Çizer : Bill Sienkiewcz
Boleslav William Felix Robert Sienkiewicz, daha çok Bill Sienkiewicz olarak biliniyor, çizgi romanlardaki çalışmalarıyla tanınan Eisner Ödülü sahibi Amerikalı sanatçı. Özellikle Marvel Comics’in The New Mutants ve Elektra: Assassin çizgi romanlarındaki çalışmalarıyla tanınır. Sienkiewicz’in 1980’lerdeki çalışmaları, soyutlamaya yaklaşan ve yağlı boya, fotorealizm, kolaj, şablon ve çizgi romanlarda genellikle nadir görülen diğer biçimleri kullanan son derece stilize sanatı nedeniyle ana akım ABD çizgi romanında, devrim niteliğinde olarak kabul edildi. Ayrıca John Wick Chapter 2 , Logan , Black Panther gibi filmler ve Legion gibi TV şovları için de illüstrasyonlar çizmiştir .

Frank Plowright’ın Yorumu
Müzisyen Jimi Hendrix ile çizgi roman sanatçısı Bill Sienkiewicz arasında belirgin bir bağ var. İkisi de zanaatlarını nispeten anonim bir şekilde geliştirmenin benzer bir yolunu izlediler ve ardından muhteşem asi yaratıcılar olmak için devasa, yaratıcı sıçrama yaptılar, yeteneklerini hiç kimsenin başarılı bir şekilde kopyalayamadığı benzersiz bir şekilde yönlendirebildiler. Hendrix daha sorunluydu ve genç yaşta öldü, neyse ki Sienkiewicz için durum böyle değil, ancak uzun yıllardır sanatsal tercihi çizgi romanlar değildi. Sienkiewicz 1995’te, bu sert kapaklı biyografide Michael I. Green ile işbirliği yaptığında on yıllık bir sanatsal zafer ve tanınırlık yaşadı.
Çizgi romanlar aracılığıyla müziği çağrıştırmak çok zordur ve Sienkiewicz sıklıkla sayfa boyunca akan müzik notaları gibi eski bir numaraya başvursa da Hendrix’in çalmasının başkaları üzerindeki etkisini göstererek tam isabet kaydediyor. Noel Redding’e girişte coşkulu şekilde teşekkür ediliyor, ancak metinde neredeyse hiç bahsedilmiyor ve sonunda ölümcül olduğu kanıtlanan bağımlılıklar belki de yeterince vurgulanmıyor. İlginç, ancak kusurlu bir proje oluşturulmuş. Ancak, belirtildiği gibi, sayfalarca çarpıcı sanat var.

kitchen sink sitesi’nin Yorumu
Ben bir Hendrix hayranı değilim. Şarkılarından bazılarını seviyorum ama hiçbir albümüne sahip değilim ve onun hakkında pek bir şey bilmiyorum, bu yüzden bu kitap, benim gibi insanlara yönelik değil. Ama ben bir Sienkiewicz hayranıyım. Sienkiewicz işini yapıyor, ancak hikaye anlatımı o dönemdeki bazı işlerinden daha basit. Belki de daha ana akım bir kitle için işleri basit tutması söylenmiş. Yani harika görünüyor, ama bu onun en yaratıcı eseri değil. Kitabın ikinci yarısı çok daha karışık, kitap daha çok Vikipedi benzeri bir hal almış, ancak tatsız şeylerin çoğu dışarıda bırakılmış. Burada neredeyse hiç uyuşturucu kullanımı yok ve Hendrix’in sarhoş olduğu zamanlar bulunmuyor. Sienkiewicz bu kitaba çok emek vermiş ama.
Ayrıca, kitapta yayınlanmamış demoların bulunduğu bir de CD var. Binlerce Hendrix resmi bulunan CD.

Denis Kitchen’in Yorumu
Elimdeki, Bill Sienkiewicz tarafından İMZALANMIŞ VE NUMARALANDIRILMIŞ nadir DELUXE sert kapaklı baskı. Daha önce duyulmamış, evde kaydedilmiş Jimi Hendrix müziklerinden oluşan özel, daha önce yayınlanmamış bir CD içeriyor .
Toz ceketi kabartmalı ve folyo damgalı ve Sienkiewicz’in metalik mürekkep imzası ve elle yazılmış “AP” Viking tarafından yayınlanan standart ticari kitap baskısında bulunmayan özel 8 sayfalık renkli bir ekte yer alıyor . Bunun çok özel bir kitap olduğunu düşünüyorsanız , haklısınız. İçerikten bahsetmedik, Sienkiewicz’in nefes kesici sanatı, psikedelik müzisyen Hendrix’in trajik destanını hayata geçiriyor .
136 sayfa. 9″ x 11″. Tamamı renkli. Kitchen Sink Press tarafından yayınlanmış. (ve şaka yollu “Kitchen Sink-iewicz” prodüksiyonu olarak şirket içinde anılmıştır).
ve Purple Haze




Yazımın sonunda, henüz yeni çıkmış olan ( Ağustos 2024 ) bir kitap bulunuyor. Sadece tanıtım duyuruları yoluyla, kapağını ve bazı iç sayfalarını görebildiğim , henüz ‘’ dumanı üstünde tütüyor ‘’ diye tabir edilebilecek kitaptan, yukarıdaki örnek sayfalara bakalım. Zira, çizim ve renklendirmeye bakıldığında, adeta bir uzay operası var karşımızda !
( Mellow Brown ile Ben Ha Meen imzalı senaryo ve Tom Mandrake illustrasyonları kitabı oluşturmuş. )
Büyük müzisyen hakkındaki yazıyı, onun bir sözü ile bitirelim.

‘’ Dünyayı değiştirmek istiyorsanız önce kafanızı toparlamalısınız. ‘’
Jimi Hendrix
NOTLAR
( * ) Yazar ve çizere ait daha detaylı özgeçmiş bilgileri, Robert Johnson ile ilgili yazımda bulunmaktadır.
Bu yazımın hazırlık aşamasında, arşivini bana açan Çizgi Diyarı sitesinden Sn. Osidi dostuma teşekkür ediyorum.
Yazıda adları geçen yorumcuların kısa özgeçmişleri
Matt Parker : Liverpool merkezli yazar ve gazetecilik öğretim görevlisi. Müzik gazeteciliğinde kapsamlı deneyimi bulunuyor. Şu anda Guitarist, MusicRadar.com , Prog, Total Guitar gibi medya organlarına katkıda bulunuyor.
David Canham : 90’lardaki X-Men ve Spider-Man çizgi romanları, bu sanata sevgisini sağladı. Arizona Üniversitesi’nden Matematik ve Din Bilimleri yan dallarıyla Fizik alanında Lisans Derecesi aldıktan sonra, Almanya’daki Bonn Üniversitesi’nden Fizik alanında doktora derecesi aldı. Şu anda ailesiyle birlikte yaşadığı kuzey Almanya’da, çizgi roman sevgisinin yanında, ortaokul ve lise düzeyinde Fizik ve Matematik dersleri veriyor.
Joe Anthony Myrick (veya JAM) : Sektörün önde gelen isimlerinin (Marvel ve DC) yanı sıra, daha az bilinen bağımsız çizgi roman partileri ve BOOM! Studios gibi firmaları da kapsayan, uzmanlaşmış bir çizgi roman yazarıdır.
Patrick Foulhoux : Fransız gazeteci ve yazar. Rolling Stone gibi çeşitli dergilerde çalışmıştır.
Rachel : Üniversite yıllarımda İngiliz Edebiyatı, Japonca eğitimi almış, bloğunda yazılar yazıyor.
Francine Vanhee : Kendisini çizgi roman hayranı olarak tanımlıyor. iki ayda bir yayınlanan “Le son des bubbles” isimli radyo programına katkıda bulunuyor. Arkadaşı Anne Lauree ile bloglarında, yazarlarla röportajlar, festivaller ve sergiler hakkında raporlar hazırlıyor.
Franck Plowright : Serbest yazar ve ‘’ Slings and Arrows Comic Guide ‘’ (2003) editörü . ‘’ The Superhero Book: The Ultimate Encyclopedia of Comic-Book Icons and Hollywood Heroes ‘’ (Visible Ink Press, 2012) adlı esere yaptığı katkıları ve Britannica’daki çeşitli girdilere katkıları bulunuyor.
Kitchen Sink Press Sitesi : Amaçlarını, ‘’ Kitchen Sink Press Tarafından Yayımlanan Tüm Çizgi Romanların Tamamen Kötü Bir Şekilde Okunması ‘’ olarak açıklamışlar !
Sitenin faaliyetleri, 1969’da Denis Kitchen’ın ilk kitabı Mom’s Homemade Comis’i yayınlamak için bir araç olarak başlıyor. 30 yıl sonra Kitchen Sink kapandı.Şimdiki yayında bulunan sitenin projesi 2021 sonlarında başlamış. Geçmişte, ‘’ underground ‘’ tarzı çizgi romanlar yayınlamışlar.
Denis Kitchen : 1969 yılında Kitchen Sink Press’i (KSP) kurdu ve 30 yıl boyunca çizgi roman alanındaki en önemli ve yenilikçi yaratıcıların çoğunu yayınladı. Kitchen artık operasyon yürütmekle ilgilenmiyor, ancak her yıl bir avuç hak eden kaliteli kitap üretmek veya paketlemek için yeni küçük yayınevi Denis Kitchen Publishing Co.’yu (DKP) kurdu. 2013 yılında alternatif yayıncılık öncüsü Denis Kitchen ve kitap tasarımcısı/editörü John Lind tarafından Dark Horse Comics’in özel bir baskısı olarak kurulan Kitchen Sink Books (KSB) , büyük formatlı, bol resimli sanat kitapları, arşiv yeniden basım koleksiyonları ve orijinal grafik romanlara odaklanan bir yayın programına yeni başladı.
YARARLANILAN KAYNAKLAR
Guitar music, history, players – Richard Chapman
https://www.quora.com/Did-Jimi-Hendrix-have-any-secrets
https://www.milliyet.com.tr/kultur-sanat/hendrixin-kayitlari-50-yil-sonra-bulundu-7212966
https://www.guitarplayer.com/players/jimi-hendrix-guitar-player-interview-1968
https://faroutmagazine.co.uk/paul-mccartney-moment-he-first-watched-jimi-hendrix-live/
https://faroutmagazine.co.uk/paul-mccartney-moment-he-first-watched-jimi-hendrix-live/
https://www.guitarworld.com/news/jimi-hendrix-electric-requiem
https://www.guitarworld.com/news/jimi-hendrix-electric-requiem
https://screenrant.com/jimi-hendrix-graphic-novel-electric-requiem-review/
https://www.toutenbd.com/actualites/le-prix-elvis-dor-2023-a-kiss-the-sky-jimi-hendrix-1942-1970
http://www.slowshow.fr/j-m-dupont-mezzo-kiss-the-sky-vol-1/
https://bulles2dupondt.fr/2023/01/04/kiss-the-sky/
https://theslingsandarrows.com/voodoo-child-the-illustrated-legend-of-jimi-hendrix/
https://kitchen-sink.kwakk.info/2023/04/30/1995-voodoo-child/
https://www.deniskitchen.com/mm5/merchant.mvc?Store_code=SK&Screen=PROD&Product_Code=B_voodoo

